Zunächst Eisenhändler in Pest (Budapest) und Wien, wurde er 1858 am Theater in Fünfkirchen (Pécs/H) entdeckt. 1863 wurde er Chorsänger am Pester Nationaltheater und nahm Gesangsunterricht. 1865 war O. in Klausenburg (Cluj/RO) engagiert, ab 1869 wieder in Pest (ab 1878 auch als Regisseur). Dazwischen Gastspiele, u. a. 1875 an der Wiener Hofoper. 1884–96 Mitglied des neu errichteten Budapester Opernhauses (G. Mahler). O. war auch als Konzertsolist bekannt.
W: Roman Zsuzsánna 1873; Az életből és a színpadról [Aus dem Leben u. von der Bühne] 2 Bde. 1875; Brankovics [M: F. Erkel] 1874; Az ének és játékmester [Der Gesangs- u. Spielmeister] 1893.
Lit: ÖBL 7 (1978); K-R 1997 [Ódry]; ZeneiL 3 (1965).
ARa